Zimska rezidba predstavlja jedan od najvažnijih poslova u svakom voćnjaku. Ona se obavlja u vreme kada voćke miruju, tačnije od trenutka kada opadne lišće pa sve do kretanja pupoljaka. Iako se uglavnom teži da se ovaj posao završi na vreme, kasnija rezidba može biti opravdana kod veoma bujnih stabala koja slabo rađaju, kako bi im se smanjila snaga ili kod sorti koje rano cvetaju kako bi se prvo procenila šteta od eventualnih prolećnih mrazeva.
Kod jabuke je specifično to što se svaka sorta orezuje na svoj način. Pre nego što se uopšte počne sa radom treba da se uradi analiza potencijalno rodnih pupoljaka. Analizom dobijamo realno stanje rodnosti. Utvrđivanje procentualne zastupljenosti pupoljaka u kojima su cvetni začeci diferencirani vrši se od strane stručnih lica.
Pored procentualne zastupljenosti rodnih pupoljka krune, važna je i količina rodnih pupoljaka u kruni koja se procenjuje od stable do stable. Bitno je i poznavanje vegetativnog porasta u predhodnoj godini, što se ocenjuje na osnovu dužine letorasta. Normalan rast letorasta je kada su dugački 40-50 cm. Ako je porast intezivan (jači), treba stabla više opteretiti rodnim pupoljcima, a ako je porast slabiji, treba ostaviti manji broj rodnih grančica da bi stablo ojačalo. Da bi se cvetni pupoljci obrazovali u unutašnjosti krune, neophodno je da ona bude dobro osvetljena.
Potrebno je izbaciti sve polomljene grane i one koje se ukrštaju kako bi sunce moglo da prodre do unutrašnjosti stabla. Nakon toga se proređuju jednogodišnji letorasti. Vodi se računa da se u donjem delu krune ostavljaju nešto duži izdanci (oko 50–60 cm), dok se u gornjem delu biraju kraći (do 40 cm).
Sama jačina rezidbe zavisi od stanja na terenu. Ako je cvetnih pupoljaka malo, primeniće se blaga rezidba kako bi se sačuvalo što više roda. Međutim, ako je pupoljaka preko 60%, primenjuje se oštra rezidba – tada se iz osnove izbacuju sve stare i izrođene grančice, a za rod ostavlja dvogodišnje drvo koje je obraslo rodnim grančicama. Dvogodišnje grane se prekraćuju ako se ne primenjuje hemijsko proređivanje plodova, pri cemu broj ostavljenih rodnih grančica na dvogodišnjoj grani zavisi od sorte, razvijenosti voćki, pa i razvijenosti samih rodnih grančica.
Ako se vrši hemijsko proređivanje plodova, onda se dvogodišnje grane ne skraćuju te takvu rezidbu nazivamo „duga” rezidba. Ovakvom rezidbom se smanjuje bujnost voćaka i bolje se formiraju cvetni začeci.
Ivana Perić, savetodavac za voćarstvo i vinogradarstvo